Aldığın nefes ciğerlerini acıttıgı zaman konuşalım, şimdi yaran yarama denk değil..
Yaşam pamuk ipliğine bağlı, kimsenin yarın hayatta olacağının garantisi yok. Bunun bilincinde olalım.
Sen, ölümsüz ve daima diri olan Allah’a güvenip dayan. O’nu hamd ile tesbih et. Kullarının günahlarından haberdar olarak O yeter.
Furkan/58
4 Kasım 2022
Esra ve Buğra geldiler. Birlikte sahilde yürüdük, çay bahçesinde birşeyler içtik. Cumartesi gidecektim onlara ama Buğra gel bizle babaanne dedi. İçim hop etti. Sevilmek sevmek o kadar güzel ki. Onlarla gittim tabiiki. Onlara gitmek bana huzur veriyor. Yenilenmek gibi bir şey.
5 Kasım 2022
Serdar Burakla birlikte olmak için geldi. Meşhur balıkçıya gittik. Hani uzun zaman sonra ilk kez bir balık yediğim balıkçı. Bu kez karides güveç yedik. Yiyebilmek, hemde evlatlarınla yiyebilmek… Hamdolsun Allah’ım..
Serdarla Burak birlikte gittiler. Biz eve döndük.
6 Kasım 2022
Sabah Eslemle Doğanay geldiler. Hemen yola çıktık. Tekirdağ’da Uçmakdereye gittik. Önce bir şeyler yedik. Sonra önce Serdar Burak ve Esra atladı paraşütle 800 metreden. Sonra benim mutlaka atlamam gerektiğini söylediler. Hepsi birden ve çok kararlı şekilde. Yıllar önce Burak beni zorla havuz kaydırağından kaydırırdı. En yükseğinden ve karmaşık olanından. Yaşadığım o panik onu çok eğlendirirdi. Şimdi diğerleride abilerine benzedi. Benim o telaşlı halim onları heyecanlandırıyor. Bulunduğumuz yer oldukça yüksekti. Birde 15 dk daha yükseğe çıktıık. Kemerler bağlandı,ipler paraşüte takıldı. Talimatlar verildi. Önce yamaca doğru koşacağız, sonra kendimizi boşluğa bırakacağız. Bir iki üç koşşş dedi. O dedi de ben paraşütün tüm yükünü Şahin’e bıraktım. Çünkü taşıyacak gücüm yoktu. Hadi tekrar, bu sefer biraz daha gayret ettim. Ve bir baktım boşluktayız. Deniz, kara ayaklarımın altında. Bu nasıl güzel bir his. Özgür olmak bu kadar mı huzur verici. Gördüklerimin,hissettiklerimin tadını çıkarmak istedim doya doya. Paraşütün kontrolünü bana verdi bir süre. Ve hatta bir iki heyecanlı hareketler bile yaptırdı.😂
Bu atraksiyon dolu günden sonra Selanik meydanında Tekirdağ köftesi, peynir tatlısı da yedik. Bu hareketli günü asıl taçlandıran hep birlikte olmamızdı. En sevdiğim, hayatıma renk katan işte bu… Evlatlarımla geçirdiğim anlar.


10 Kasım 2022
Bugün akıllı ilaç günüm..
Burak sabah geldi ve birlikte gittik. Vekalet sayfasını imzaladı.(Kabaca anlatmak gerekirse, kemoterapi, akıllı ilaç sırasında oluşacak tüm komplikasyonları kabul ediyorum diye imza attı. Bir sayfa dolusu “oluşacak hiçbir şeyi kabul etmeme imzaları attı” Okumasını istemedim çünkü onu okuduktan sonra psikolojisi uzun süre bozulabilirdi. 😂
Akıllı ilaç almadan önce Burak, seni dedeme götüreyimmi anne dedi. Bu sürprize çok mutlu oldum. Bir buçuk saat Vezneciler, Beyazıt, Laleli üçgeninde dolandık. Herhangi bir yere park edeyim diye bir şey zaten söz konusu bile değil. İşin vahim tarafı otoparklarda da yer bulmak mümkün değil. Tam bir buçuk saat dile kolay. Fasit daire içinde döndük durduk. Sonra bizim oradan üçüncü kez geçtiğimizi gören otopark sorumlusu bizi bekletip boşalan yere aldı.
Babam namazdaydı. Yukarı çıkınca sımsıkı sarıldım ona. Ben çocuklarımı ve torunumu hep koklayarak öperim. Kokularını içime çekerim. Bazen yüzlerine uzun uzun bakarım. Beynimde onların en güzel fotoğraflarını çekerim. Zor anlarımda o fotoğrafı ve o kokuyu birleştirir kalbimde hissederim. O yanımdadır o an. Babamada öyle yaptım. Sarıldım, öptüm, kokladım. Yüzüne baktım. Beynimde fotoğrafı yerleşti. O ne hissetti bilmem, bilmekte istemiyorum artık ama ben onunla geçireceğim dakikaları anılarıma kaydettim. İlacı bugün aldığım için bazı yan etkileri oluyor. Sadece bedenimi değil,ruh sağlığımıda etkiliyor. Birçok sözü yanlış algılayabiliyor, haddinden fazla duygusal olabiliyorum.
Biraz ağladım. Babamı çok özlediğim için, yanımda olmasını istediğim için, biraz moral verici sözler söylemesi için, ben yanındayım korkma dediğini duymak için…
Aslında yüzüne bakarken, başımı göğsüne koyup ellerini tutup başımı okşa sımsıkı sarıl bana baba, sana çok ihtiyacım var demek istedim. İçimden bas bas bağırdım. O beni işitmedi. Burakla göz göze geldik. Ben buradayım yanındayım der gibi baktı.
Konuştuk, amcam Kudret Aklarıda gördüm. Fotoğraflar çektirdik. Sonra Burakla Silivriye döndük. Buğranın doğum günü. Yarın okulda arkadaşlarıyla kutlayacak, Cumartesi de bizlerle. Alışveriş yapıp hazırlanacağız. Bana çok değişik ve hareketli bir hafta sonu olacak.

11 Kasım Cuma
Buğranın Kaan isminde bir başka arkadaşının da doğum günüydü. Birlikte kutladılar. Şöyle bir baktım da çocuklar ne kadar saf, ne kadar doğallar. Birkaç şeker, biraz meyve suyu ve gösterişli bir pasta onları çok mutlu etmeye yetiyor.

12 Kasım 2022
Bugün gözümün nuru, hayat suyum Buğramın doğum günü ❤️
Artık 7 yaşı bitti.. Bugün gündüz arkadaşları ve anneleri geldi. Akşam Esra’nın ailesi biz Alp amcası vardık. Buğranın bu yıl kutladığı 3.doğum günüydü.Onun büyüdüğüne inanamıyorum. Yada kabullenemiyorum belkide. Büyüme be çocuk… Hep böyle kal. Vefalı, dürüst, kirlenmemiş ve şeffaf kal..

16 Kasım 2022
Bu kapının ardında Nilay hanım var. Panik içinde girip, umutla çıktığım, iyi ki var, diyerek kapının önünde beni bekleyen evlatlarıma koştuğum kapı bu…

Soldan içeri girdiğim bu kapı da kemoterapi aldığım, ilk günler 5-5.5 saat süren, sürünerek çıktığım, yine evlatlarımın önünde beni beklediği, kollarıma girip güle oynaya arabaya götürdükleri kapı.

Onları görünce gücümü hatırlıyorum, yanımda destek olanları, bana bir bahaneyle böyle bir zamanda darılıp ! beni terkedenleri, dökülen saçlarımı, yatağa yapışmalarımı……. Daha neler neler, o kadar çok ki yazmakla bitmez.
Öyle şeyler öğrendim ki, mesela:
Önceden kaybetmekten korktuğum insana sımsıkı sarılırdım.
Şimdi serbest bırakıyorum.
Kendilerini vazgeçilmez sanan insanlarla ben artık uğraşmıyorum.
Sırf değer verdiğim için hatalarını ve yanlışlarını alttan aldığım insanlar da vardı.
Çok sonradan anladım ki; sevildiğini hisseden insanın nankörlüğüyle uğraşmak çok zor.
SİZE ALTIN DEĞERİNDE BİR YAZI PAYLAŞIYORUM:
Ne olursa olsun çizgini bozmadan hareket edip sakin kaldığın zaman, Allah senin yapmak istediğin şeyi öyle güzel önüne seriyor ki,
Sen her şeyin sonunda kılını bile kıpırdatmadan tüm taşların yerine oturuşunu seyreden taraf oluyorsun.
Zamanı var,
Herkesin ve her şeyin zamanı var….🙋
30 Kasım 2022
Bugün birkaç ultrason çekimim vardı, kontrol amaçlı. Önce onkoloğum Doç.Dr. Nilay Şengül’e gittim. Onu gördüğümde çok mutlu oluyorum. Gariptir, sanki onu yıllardır tanıyormuşum gibi bir his var içimde. Ne kadar yorgun ve bitkin de olsam onunla karşılaşınca neşeyle konuşuyorum. (Bunu birde Buğramla yaşıyorum) Mesleğini severek yapan, tüm hastaları tarafından çok sevilen bir onkolog.
Bence İstanbul Araştırma hastanesinin bünyesinde olmasıyla gurur duyacağı bir doktor. Nilay hanımla görüştükten sonra ultrasonlarımı çektirmeye gittim.
Biraz gerildim sanki. Ameliyattan sonraki ilk kontrolümdü. Sedyeye yatmadan önce ve çekimler esnasında o kadar çok konuştum ki kendi sesim kendime fazla gelmeye başladı 😂😂 Duygularımı belki hissedemezdi, ama anladı. Tek atımlık kurşunu atarak, “Herşey yolunda, problem yok, gözünüz aydın” dedi. O kadar mutlu oldum ki…
Mutlu oldum, evlatlarımla, Buğramla, sevdiklerim ve beni sevenlerle biraz daha uzun süre geçirebileceğim. Her anı her saniyeyi flash belleğe yükleyebileceğim. Sana şükürler olsun Allah’ım 😊..
Geçireceğim bu sürede yanımızda ol,bizleri koru kolla. Sen herşeyi bilen ve görensin..
1 Aralık 2022
Bugün yine akıllı ilaç günümdü. Çooook şey yaşamama rağmen Psikoloğum Özge hanımın tabiriyle yine “arka bahçeye” attım birçok şeyi. Arka bahçe zaten çok pisti zaten. Birde yenileri eklendi.
Burağım sabah yine her zamanki gibi geldi aldı beni. Kader arkadaşım ❤️
Bu kez biraz etkiledi beni. Halsizlik, yorgunluk fazlaydı. Dün gece az uyumuştum ondan olsa gerek. Eve gelince uyudum, yemek yiyip yine uyuyacağım. Ne garip yatmak ve uyku ilaç aldığım günlerde neredeyse tek yaptığım şey oldu.
“Kötü günler sonsuza dek sürmez.
Yaraların şifalanır, kalbin yeniden açılır.
Ruhun kendini yeniler.
Biliyorsun, ne kadar şiddetli olursa olsun.
Her fırtına bir gün diner.”
Unutma !
Bütün hastalıklar bedeninin seninle konuşmasıdır. Ona cevap ver..


Okudum,hatırladım..okudum..hüzünlendim.. okudum ,anladım. Anladım ki bugün sana ise yarın banadır..dua ederken dua bekler oluyor insan , teselli verirken teselliye muhatap oluyor bir can daha..naçar,geldik göçeceğiz..edebimizle yaşayıp ,emaneti usulca sahibine teslim etmesinide öğrenmeliyim,öğrenmeliyiz..o güzel insanlar gibi,o güzel atlara bizde binip gidebilmeliyiz.. selam ve dua ile..