Asla vazgeçmeyen insanı yenmek zordur…

Ey iman edenler!
Sabır ve salatla yardım dileyin.
Kuşkusuz, Allah, sabredenlerle beraberdir.
Bakara/153

5 Haziran 2022

Bugün Pazar. Doğanay, Serdar,Eslem, Burak, Esra, ailece bir kahvaltı yapıp birlikte olmak istiyorduk.Dün Esra yazdı. Semra sultan ne istersin nerede yapalım kahvaltımızı dedi.
Evlatlarımla olduktan sonra benim için her yer cennet. Silivri’de buluştuk. Deniz kenarında bir cafede yaptık kahvaltımızı ve uzatabildiğimiz kadar uzattık. Onlar birbirleriyle konuşup gülüşürken ben onları teker teker izledim. Her birini ayrı ayrı okudum. Tekrar tekrar.. Yudum yudum içtim, kana kana, doyasıya.
Onlar farkında bile değildi içimdeki konuşmaların.

Tüm kainat toplanıp sizin ak dediğinize kara derse bir gün;
Siyah renginin varlığını unutur size sarılırım. Herkes size sırtını dönsün, tam karşınızda ben olurum.
Hiç düşmeyiz diyemem,
Ama, düştüğünüz her yerden kaldıracak el olurum.
Siz benim, inadımsınız.
Anlıyormusunuz..

Çocuklarımla olmak benim her zaman en sevdiğim şeydi. Ancak bu hastalık onlara olan sevgimi daha da perçinledi. Belki de bencillik ediyorum ama onlarla daha çok ve daha uzun süre birlikte olmak istiyorum. Önceden yapmadıklarımın yada yapamadıklarımın acısı var içimde. O boşluğu doldurmak istiyorum belkide. Bir sürü anı biriktirmek istiyorum diyorum ya hep, işte yarın çocuklarınızın anılarında olabilmek için bugün hayatlarında olmalısınız.
Kahvaltıdan sonra sahil boyu yürüdük hep birlikte. Çay bahçesinde oturduk. Tatlılar yedik.Oyunlar oynadık saatlerce çocuklar gibi.

Çok terledik. Kan ter içinde kaldık. Gün bitmesin hava kararmasın istiyordum. Kemoterapinin 4. günüydü. Vücuduma resmen hükmettim. “Sakın bir araz çıkarma, hayatımın en güzel günlerinden birini yaşıyorum, bu bana şifa, bu bana ilaç ” dedim ve restleştim. Beyin emredince vücut çaresiz uydu. Çatalca da harika bir kendin pişir, kendin ye yeri bulduk. Bahçe ve yiyecekler çok güzeldi. Doyasıya yedik, Doğanay ve Buğra hamakta koyun koyuna keyif yaptılar. Burak ve Serdar mangal yaptılar. Biz kızlar da afiyetle yedik. Dedim ya bitmesin istedim. Ama ne yazık ki geç vakit oldu. Pazartesi Buğranın okul günü o nedenle erken yatmak zorunda. Arabaların park ettiği yerde hediyelik eşya satılıyordu. El yapımı çok sevimli flamingolar vardı. Doğanay kendine aldı bir tane o günün anısı olarak. Eslem önce istemedi ama tam arabaya binecekken bir tane de o aldı. O flamingolar bize o güzel günü hatırlatacak. Doyasıya birlikte olduğumuz, uzun saatleri beraber geçirdiğimiz o güzel günü.

Sana bir kez daha kalbimden teşekkür ederim Esracım böyle bir program için. Evlatlarıma da çok teşekkür ederim. Ne garip bir his bu, yıllarca bakıp beslediğin çocukların seni gezdiriyor, yediriyor ve sana bakıyor. Bunu yıllar önce söyleselerdi gülerdim. Hamdolsun ki hepsi mesleğini eline aldı. Üstelik annelerini en güzel yerlerde ağırlıyorlar. Onların bu halini görünce hem çok gurur duyuyorum, hem de Allah’a onların hep yanında olması için hergün, abartısız her gün dua ediyorum. Ben onları “en büyüğe” alemlerin rabbine emanet ettim. İçim rahat.Bu günü unutulmayacaklara ekledim. Bloğuma yazdım, kalbime koydum ve beynime kazıdım.

11 Haziran 2022

Bugün Doğanayımın doğum günü. En küçük oğlum. Varlığı bana Allah’ın hediyesi. En zor zamanlarımın güç vereni,desteğim. Herşeyim benim..

10 Haziran gecesi Serdar abisi kutladı. 11 Haziranda ise Burak Esra ve Buğra Serdar Eslem hep birlikte kutladık. Esra Doğanayı doğduğundan beri tanıyor. Yenge gibi değil kardeş gibiler. Ona hikayesinde öyle güzel bir yazı yazmış ki burada paylaşmadan geçemeyeceğim.

O kadar neşeli ve o kadar mutluyduk. Hep aynı şeyi söylüyorum belki ama böyle anlar bende ilaç etkisi oluşturuyor. Bir anda olumsuz her şeyi unutup kahkahalar atıyorum.

12 Haziran 2022

Kansersiz hayatlar isimli bir site var. Çok yararlı canlı yayınlar yapıyor. Birçok yetkili çeşitli konularda bilgilendirme yapıyor. Kaçırmamaya gayret ediyorum. Bu gece kendisi “o hastalığa” yakalanan bir psikolog konuşmacıydı. İnanılmaz etkilendim. Farkediş,belirsizlik,teşhiş konması,kabullenememe,şaşkınlık,kabullenme, tedaviye başlama, kemoterapi hikayesi,iniş çıkışlar,dibe vuruşlar,dengesiz ruh hali,güçlü olmaya çalışma, vücudun ilaca alışmaya çalışması ve süreci kabullenme v.b
Sanki yazısız bir hikaye var ve bu hastalığa yakalanan hemen herkes aynı senaryoyu oynuyor. Hissedilenler aynı, verilen tepkiler aynı. Psikolog saçlarının dökülmeye başladığı anı anlatmaya başladığında çok ağladım. Birebir aynıydı yaşananlar. O güne döndüm. Söylenen sözler,bir an kendinizi unutup evlatlarınıza moral vermeye çalışmanız çaresizlik tamamen aynı. Bu acının ne kadar can yaktığını,o acıyı çeken ve ailesi biliyor sadece. Kelimelerle izahı zor. Düşünsenize inançsız birisiniz ve hastasınız, yardım isteyecek, gücüne ve mucizelerine sığınacak hiçbir teselliniz yok. Ne korkunç bir boşluk.
İyi ki Allah’a inancım var. İyi ki rabbim beni müslüman olarak doğma şerefine nail etmiş.
Unutmayın;
“Kötü günler sonsuza dek sürmez.
Yaralar şifalanır, kalbiniz yeniden açılır.
Ruhunuz kendini yeniler.
Biliyorsunuz , ne kadar şiddetli olursa olsun.
Her fırtına bir gün diner.”
Eslemin sabah ehliyet sınavı vardı. Çok sıkı çalışmadığı için umutsuzdu. Doğanayın da motor ehliyeti sınavı vardı. Onlar sınavdayken ben de kahvaltıyı hazırladım. Kapıdan girerlerken sonuçlar geldi. İkisi de geçmişti.
Bugün Doğanayla ikimiz yöre evine gittik. Gofretide aldık. Sonradan Serdar da katıldı bize. Eslem staj dosyasını bitirmek için çılgınlar gibi mücadele veriyor o nedenle bize katılamadı. Çok güzel yemekler yedik. Bu güzel gün için ikisine de çok teşekkür ederim.
Akşamın sonunda Buğra’nın hastahaneye kaldırıldığını öğrenince çok kötü oldum. Neyse ki düzelmişti.Kuzum benim, miniğim, seni sedyede halsiz yatarken görmek içimi acıtıyor. Esrayla konuşurken arkadan “babaanneme onu çok sevdiğimi söyle” diyor. İşte ilaç gibi,terapi gibi sözcükler bunlar. Menfaatsiz, beklentisiz,öyle saf, öyle temiz. Buğra ruhumu tedavi ediyor benim. Hayatımdaki yeri çok ayrı ve özel.

Ona söz verdim, kemoterapi ve ameliyat bitince ilk planım, Buğrayla dolu dolu bir gün geçirmek. Sabah uyanıp birlikte kahvaltıyla başlayıp akşama kadar o günü sadece ikimiz yaşayacağız. Tiyatroya gidip daha önce bulunmadığımız bir yerleri göreceğiz. Onun da hatırlayacağı, ortak, sadece ikimize ait bir anı biriktirmeliyim. Tabii bu benim planım. Sen nasip et Yarabbi.

13 Haziran 2022

Mutfağı temizledim tam çıkacakken müthiş bir ses, boru patladı ve inanılmaz bir tazyikle sular fışkırmaya başladı.
Kapıya koşup vanayı kapatana kadar her yer göle döndü. Her taraf su içinde kaldı. Dolapların ve buzdolabının altına hızla yayıldı. Evde yalnızdım. Havlularla mopla suyu çekmeye çalıştım ama nafile. Doğanay ! can kurtaran simidim. Yapacak işleri olduğu için dışardaydı hemen eve geldi. Gitti yeni boru aldı, saatlerce uğraştı ve tamir etti. Bugün onun tatil günüydü onu bu iş için harcadı. Yerdeki suları çektik. Dolabın içi dışı her tarafı hala nemli. Kurumak nedir bilmiyor. Bu gün bu kadar stres yeter. Umarım daha fazla aksiyon yaşamayız.