Hayat iki şekilde yaşanır; ya hiç mucize yokmuş gibi ya da her şey birer mucizeymiş gibi…

Kullarım sana beni sorduklarında bilsinler ki şüphesiz ben yakınım,
Bana dua ettiğinde dua edenin dileğine karşılık veririm.
Şu halde benim davetime gelsinler ve bana iman etsinler ki doğru yolu bulabilsinler.

Bakara/186

15 Nisan 2023

Sevgili arkadaşım Refiye Çekiççioğlu emanetini hakka teslim etti. Radyoterapi tedavisi sırasında tanışmış ve 30 günü birlikte paylaşmıştık. Sonra da dostluğumuz sürdü. Oda benim gibi meme kanseriydi. Tedavi olmuş düzelmişti. Sonra aniden beyinde metastaz yaptı ve çok kısa sürede aramızdan ayrıldı.
Çok sarsıldım.

Biliyorum,bir gün uyandığımda, yapmayı isteyipte yapmadığım şeyler için zamanımın kalmadığını farkedeceğim..

Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var bugün.
Bir şey var,adını koyamadığım.
Kırılmaktan öte, parçalanmak gibi.
Toparlamaya çalıştıkça dağılıyor.
Dağılıyorum…
Bir şey var, halledemiyorum.

16 Nisan 2023

Allahım, eğer yanılırsam beni düzelt. Kaybolursam bana rehberlik et.
Pes etmeye başlarsam, devam etmemi sağla. Umutsuzluğa kapılırsam, bana mucizeler yolla. Ruhumu diri tut, sırtımı sağlam tut.
Yolumu kolaylaştır.
Amin.

17 Nisan 2023

Nisan ayının başından beri yazdığım tüm anılarım silindi.
Benim için büyük anlam ifade eden, kitap haline getirmeyi istediğim anılarımın bir bölümünü kaybettim. Zaten çoğu şeyi günlük hayatta unutuyorum, artık onlar yoklar. Titizlikle her saniyesini bile kaydetmek istediğim zamanlardan geçtim, çünkü onlar bana evlatlarımla ne kadar güçlü olduğumuzu, nelerle başa çıktığımızı hatırlatıyor.

21 Nisan 2023

Bugün Ramazan Bayramı. Serdar, Doğanay Eslem çalışıyor herkes. Burak Esra ve Buğra Sapancaya gittiler. Kahvaltıdan sonra Saffet amcamı görmeye gittim Silivriye. Beni bekliyormuş sabahtan beri. Sonra kuzenim Rafet Aklar geldi. Oradan çıktığımızda feci bir dolu başladı. Allah’tan kısa sürdü. Otobüse binip dönecektim. Buraklarsız Silivri o kadar donuk ve anlamsız ki. Amcamla teyzem Silivrideymiş. Rafet beni onlara götürdü. Hemen herkes oradaydı. Teyzeme sürprizdi. Beni görünce çok mutlu oldu. Bana da iyi geldi.

Rafetle dönerken öyle konulara dalmışız ki eve geldiğimizi farketmedik.

22 Nisan 2023

Kahvaltıdan sonra babamla bayramlaşmaya gittik. Doğanay ve Eslem çalışıyordu. Serdarın izin günüydü. İkimiz gidebildik. İnanılmaz bir trafik vardı. Büyükçekmeceden Yenikapıya tam 4 saatte, evet 4 saatte gidebildik. Sonra yol tamamen kilitlendi. Arabayı mucizevi bir şekilde bulduğumuz boş yere park edip Laleliye doğru yürümeye başladık. Babamla bayramlaştıktan sonra dönüş işkencesi başladı. Tüm günümüzü yolda geçirdik. Nasıl yorucuydu anlatamam. İstanbul kusuyor artık.

29 Nisan 2023

İkiz torunlarım olacak benim ❤ Eylülde dünyaya gelecekler Allah’ın izniyle. Esra ve Burak için ne büyük servet. Bugün cinsiyetlerini öğrendik. Kızlarımız olacak inşaallah 🧚🧚
Cinsiyetleri her ne olsun benim parçam onlar. Ancak ailemizde kızlar o kadar az ki, Esleme, Esraya ve bana çok güzel gelecek hem cinslerimiz 😀
Rabbim sağlık afiyet ve kolaylıkla doğum nasip etsin inşaallah.

1 Mayıs 2023

Bugün geceden beri kendimi iyi hissetmiyorum. Ateşim var gibi, halsizim midem bulanıyor. Dişim ağrıyor. Sadece yatıyorum. Sanırım enfeksiyon var ve bağışıklık sistemim zayıf olduğu için vücudum yatağa çakılıveriyor. Bugün resmi tatil. Umarım yarın halledebilirim.

2 Mayıs 2023

Bu hastalığa yakalanıldığında, kemoterapi ve radyasyonun yan etkileriyle, bağışıklık sisteminiz zayıf olduğu için bir daha asla %100 olamıyorsunuz.. İnsanların aileleri ve arkadaşlarla olan ilişkileri, hayata bakışı, düşünceleri ve yaşam tarzı da tamamen değişiyor. Çünkü kanser ve tedavisinden sonra artık eskisi gibi değilsin.

En zor anlarda, gerçek arkadaşlarının kim olduğunu ya da değer gördüğün insanları tanıyorsun.
Ne yazık ki çoğu ilişkide olduğu gibi bazen arkadaşlar ve hatta aileniz bile sizi bu hikayenin ortasında bırakıyor. Kanser vücudumuzun çok saldırgan ve yıkıcı bir düşmanıdır. Başarılı bir tedaviden sonra bile vücuda izlerini bırakır. Bu çok uzun bir süreç.

Bu korkunç hastalıkla savaşımı bu blogda işte bu yüzden komşu, arkadaş akraba ve bunu yaşayan herkese destek olsun diye paylaşmaya karar verdiğim için yazıyorum.
Hiç bir şey göründüğü gibi değildir. Buz dağının arkasında önünü görememe korkusu, sevdiklerinden ayrılma endişesi, acı çekme travması ve kabusa dönüşen uykusuz geceler vardır.

Dün ilk kez neredeyse iki yıla yakın süredir öne doğru eğik biçimde yürüdüğümü fark ettim. Artık dik yürümeliyim. O kadar alışmışım ki, dikleşince sırtım acıyor 😂

3 Mayıs 2023

Yarın pet taramam var. En son Şubat ayında yaptırmıştım. Sıkıntılı bir durum. Oldukça ağır ilaçlar alıp, saatlerce tutuklu kalıyorum. Neyse, buda gelir buda geçer inşaallah..

4 Mayıs 2023

Gece rahat uyuyamadım. Zaten uyku sorunum var,gergin olunca kabusa dönüşüyor. 2 litre suyum, aç karnım ve evraklarımla birlikte geldim hastahaneye. Önce ilaç enjekte edildi, içine ilaç konmuş sularımı özel bir odaya kapanarak içmeye başladım. Birkaç kişi daha vardı onlarla sohbet etmek iyi geldi. Şaşırtıcı biçimde aynı duyguları hissediyor ve neredeyse aynı hayatı yaşıyoruz. Ve şunu gördüm ki hastalığımızı kabullenmiş,onunla mücadeleyi öğrenmiş ve garip tarafı artık bazı şeyleri kahkahalarla anlatıyoruz. Hepimiz neredeyse aynı renkteyiz. Bir arkadaş eczanede ilaç beklerken, kapının camında gölgesi olan birine yol verdiğini sonra karşısındaki kişi de aynı hareketleri yaptığını görünce onun kendisi olduğunu anladığını öyle bir şekilde anlattı ki kahkahalarla güldük.

“Aynaya baktığımda karşımdaki kişiyi tanımıyorum” hepimizin ortak noktasıydı bu,
Gözünün feri gitmiş,saçları kirpikleri dökülmüş, cildi kâğıt gibi olmuş, çok yorulmuş, duyguları düşünceleri herşeye bakış açısı değişmiş, hayata pamuk ipliğiyle bağlanmayı öğrenmiş….
Sahi kim bu ?!